Vandaag vindt mijn hart geen rust en vind ik geen woorden
Onzekere wind waait door mijn leven
Ondersteboven lijk ik te hangen, totaal verloren en uitgehongerd
Reikhalzend naar lucht in een eigen web gesponnen
Je adem stokt wanneer ‘wij’ eindigt
Als een lucifer die één keer uitgeblazen wordt
Niets dan wat zwavelgeur lijkt achter te blijven, … bitter
Schuilend in mijn hart achter een poort van zoete herinnering
Je staat hier nog zo tastbaar en zo echt
Onmogelijk je nog aan te raken, je lief te hebben
En je tot rust te brengen doorheen mijn eigen afkeer en angst
Knevelend strak en onuitgesproken, ik vind vandaag geen woorden
En dan … laat ook jij mij los om verder te gaan
Schoone Vlaemsche