Webbouwstuk - Het antwoord van de Muze

De strenge geschriften verbieden me
Je aan te raken ter hoogte van de hals
Je op de tram te kietelen onder de oksels
Of tussen de witte plooi van je nieren
Een levend teken aan te brengen
Mijn stille stem drukken op je lippen
En ik word steevast zonder verhaal
Verbannen naar een Siberisch eiland
Of naar de Limburgse steenkoolmijnen
De koortsige achterdocht van onze pantsers
Dynamiteren onverbiddelijk elke ontmoeting
Van de innig trillende cellen in onze darmflora
En van onze hunkerende zielsverwante waarheden 

Ik treur een heimwee een epidemische treurnis
En mijn soepele haarvaten slibben dicht
Mijn huid lijkt wel onbreekbaar plastic
Of vergulden opgepoetste schubbenplaten
De hemelse muziek is veranderd in eeuwig ijs
En genadeloos versteend in tabletten en partituren
De verkoelde trommels en trompetten herhalen
Al tijdperken lang onze verstijfde stembanden
En het programma van onze omgekochte tong
Al die recepten voor geveinsde handdrukken
Die voorgeschreven en gesubsidieerde knuffels
De voorspelbare standjes die men seks noemt
En met onze robotbenen lijken alle straten eender

En ik en jij
Die weten dat we elkaar zijn ontzegd
En dat de machines steeds sneller draaien
Horen op tijd en stond
Die obscene woorden van de Muze
Die voetzolen strelen en ons blozen doet
En we vragen niet naar haar naam
Of waar ze woont of werkt
Naamloos kruipen we in die vreugde
Behoeden onze binnenkamers voor kanker
De poëzie
Die wilde ontembare muziek
Ontwapent alle rituelen en uniformen

(27 mei 2007)