eilanden aangeschoten
op een kruk in kroeg “Het Rijk der Zinnen”
en geruite zakdoeken één op de grond
een lege voicemail enkel de loodgieter
toen nog de melkboer langs kwam
met brieven uit de vreemde
stonden de tepels rechter
veranderde water in wijn
lust is nu professioneel beschermd
tot in de badkamer bij het handje genomen
door blauw en slachtofferhulp
en de eilanden krimpen tot voortuintjes
in een wip pogen ze de tijd te verschalken
verliezen onderweg hun kleren
maar de kleur van de etter op hun ziel
kan zelfs de therapeut niet bekoren
een paar catacomben huldigen nog fakkels
en slaan er verboden boeken op na
de muren van de panden genezen alle ziekten
en in een hoekje verdeel ik gegrinnik
en volbloedpaarden die Spaanse liedjes zingen
over leven vóór de dood
(8 juni 2007)