Webbouwstuk - Gedichten Mei

Sluim

ik voel de tintels in mijn lijf
en aan de tint van m ‘n huid te zien
maakt de tintel me ook wat stijf

‘t sluimt erin
tot de sluimering blijft sluimen
en daarom voel ik dat gesluimer
( ja ‘t sluimert er weer in)

al mijn kleine haartjes zetten op
donzig, maar nu een mijnenveld
ik scheur door m ‘n shirt heen

‘t sluimt erin
tot de sluimering blijft sluimen
en daarom voel ik dat gesluimer
( ja ‘t sluimert er weer in)

met allemaal kleine gaatjes
sta ik daar nu zo te staan
en ik sluim eruit tot hele kleine blaadjes

‘t sluimt erin
tot de sluimering blijft sluimen
en daarom voel ik dat gesluimer
( ja ‘t sluimert er weer in)

uit die blaadjes ontstaan weer
stukjes van mijn zijn, tot ‘t weer sluimt
sluimering blijkt vaak niet zo erg te zijn

dus dan pak ik weer bij elkaar
tot alle stukjes op hun plaats zijn
en dan neemt de sluim me waar

 

dressuur de mimiek

verwondering! verwarring! verachting!

ze staan statisch in beeld
met een gezicht dat boeken deelt
er hangt iets in de lucht
het stijfsel van ‘t gehucht

statischiteit in frames per acteur
er wordt me te veel opgewekt
elektromagnetisme is ‘t gevolg
als van een trui gewreven langs een deur

zoals de vonken ervan af vliegen
wanneer een duif tegen een ruit
over de hiernamaalse stroming zal wiegen

ik verveel me dood bij elke soap
want ik zie alleen de liefde en wanhoop
elke keer als ik de zenders weer naloop

 

Vreemd Projectiel

duisternis omsiert mijn nietige gestalte
als mars in de macrokosmos, nog net niet ingedaald
er glinstert een ster met een gehalte
er heerst oestrogeen in dit menselijk gestalte

in overmaat, ik voel me half vrouwelijk
maar dit mag niet zo zijn, het mag niet
ik ben man en dat wil ik blijven
zo overlegden teel- en bijbal in de hermafrodiet

alles verandert, er wordt maar toegevoegd
of je moet hormonen slikken
je weet later pas waarom
je hebt wel ‘t geluk, want je groeit niet krom

 

‘t sluim gaat voort

ik, moet m ‘n ei kwijt
zoals een uil in mei
eens zal ook ik uitvliegen
gelijk wanneer de herfst de winter nadert
gelijk als de zwaluwen het doen

ik verbreek m ‘n relatie met illusie
en leef een heerlijke droom
ook al is niet alles helder
schuilt er wel iets in de kelder
het sluimert, sensueel sloom

het verleid voordat het bijt
en ik neem een hap uit de zure appel
tot het door m ‘n tandvlees snijdt

het is dan ook niet een fijn gevoel
maar m ‘n beloftes waarmaken
is wat ik hiermee bedoel